YURTDERYURTDER
Yetiştirme Yurtlarından Ayrılanlar Yardımlaşma Dayanışma ve Koruma Derneği (YURTDER) Genel Merkezi Yetiştirme Yurtlarındaki sorunların en kısa süre içerisinde çözüme kavuşması ve Yetiştirme Yurtlarında kalan gençlerimizin daha rahat ve geleceğe daha güvenle bakabilmelerini sağlamak, insan varlığını güçlü kılmak, toplumsal yaşam ve etkinliklere etkili bir biçimde katılmalarını gerçekleştirmek ve bundan sonraki yaşamlarını güvence altına almak amacındayız.
Yetiştirme Yurtlarının yeniden yapılandırılması neticesinde problemlerin bir kısmının çözülmesine karşın büyük bir çoğunluğunun çözülemediği görülmektedir. YURTDER olarak bu sorunların üstesinden tek başımıza gelemeyeceğimizin bilince ve farkındayız. Bunun için toplumun her kesiminden destek beklemekteyiz. Başta ailemiz olan SHÇEK Genel Müdürlüğü olmak üzere Siyasi irade ile Sivil toplum örgütlerinin bizlerin yanında olması gerektiği inancındayız.Bu gençlerimizi topluma ne kadar donanımlı ve eğitimli gençler olarak kazandırabilirsek toplumunda o ölçüde gelişeceğine ve sağlıklı toplum oluşturacağına inanmaktayız.
Ülkemizde 81 ilde toplam 202 çocuk yuvası ve yetiştirme yurdu bulunmaktadır. Siyasî iktidarların ve ilgili bakanların tutum, davranış ve yaklaşımlarına bağlı olarak zaman zaman bazı iyileştirici düzenlemeler yapılmış olmasına rağmen arzulanan bir yapı maalesef oluşturulamamıştır. Çocuk yuvaları ile Yetiştirme Yurtları siyasilerin, bürokratların ve halkımızın bayramlarda, seyranlarda hatırlayıp ziyaret ettiği yer olmaktan öteye gidememektedir. Çocuk yuvaları ile Yetiştirme Yurtlarında yaşanan bazı olumsuzlukların kamuoyuna aksettirilmesi sonucunda harekete geçmekte iseler de, sorunların köklü çözümüne yönelik herhangi somut bir adım atılamamaktadır. Çocuk yuvalarının ve yetiştirme yurtlarının görsel ve fiziki yapısının güzelleştirilerek, çocuklarımızın ve gençlerimizin iyi yerleştirildikleri yanılgısına düşülmektedir. Ülkemizde acilen Koruyucu aile sisteminin yaygınlaştırılması ve bu ailelere verilen maddi desteğin artırılması çok önem arz etmektedir. En mükemmel yetiştirme yurdu hiçbir aile ortamından daha iyi değildir.
Yetiştirme yurdunda yetişen bir genç kızın 18 yaşına kadar tüm ihtiyaçları kurum tarafından karşılandığı ve böyle yetiştirildiği düşünüldüğünde, 18 yaşını doldurup kurumdan ayrıldığı zaman Genç kızımız;
· Evlendiği vakit nasıl bir ev düzenini kuracağını,
· Nasıl yemek yapacağını,
· Şehir ve aile ortamına nasıl uyum sağlayabileceğini,
· Komşuluk ve akrabalık ilişkilerini nasıl sürdüreceğini,
· İş arkadaşları ile işte nasıl anlaşacağını,
· Kazandığı parayı nasıl harcayacağını,
· Hangi ölçülerde borçlanabileceğini bilmemektedir.
Yetiştirme Yurtlarında kalan gençlerimiz 18 yaşını doldurduktan sonra kendi kaderlerine bırakılmaktadır. Ne yapacağını nereye gideceğini bilmeyen bu gençlerimiz geleceğe tam anlamıyla sağlıklı bakamamakta ve çaresizlik içerisindedirler.
O hâlde bu gençlerimize hangi makam ve mevkide olursak olalım sahip çıkmak zorundayız. Bu insani ve millî bir görevdir
Yetiştirme yurtlarında ayrılan ve genelde, ilköğretim ve lise mezunu olan gençlerimiz kendi başlarına bırakılmaktadır. Onları sorunlarına çözüm üretilmediği ve sorunlarıyla baş başa bırakıldıklarından dolayı, gelecekte problemlerinin artarak çoğalacağının sinyallerini vermektedirler.
(2828 sayılı kanunun Ek Madde 1 - (Ek: 25/2/1988 - 3413/1.md.) Kamu Kurum ve kuruluşları, reşit olana kadar Başbakanlık Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından bakılan ve korunan çocuklar için, her yılbaşındaki, hangi statüde olursa olsun, serbest kadro mevcutlarının binde biri nispetindeki kısmını ayırarak bu çocuklar arasında yapılacak giriş sınavlarında başarılı olanlar arasından atama yaparlar). İlgili madde kapsamında Kurumların açmış olduğu sınavlara girmek üzere müracaat edecekleri yerlere gidebilmek için yol parası ve o gün için orada kalacak yeri olmayan bu kardeşlerimizin açıkta kalmamaları ve bu kanundan yararlanmalarına imkan vermek için buradayız.
3413 sayıl kanunun tam olarak uygulanmasını sağlamak zorundayız. Çünkü gençlerimiz sokakta kalmamalı ve hayatlarına rahat bir şekilde devam etmelidirler.
YURTDER olarak bu gençlere sahip çıkmak amacındayız. Bu genç kardeşlerimizin sokakta kalmalarına vicdanımız el vermemektedir. Bu nedenle onların kendi ayakları üzerinde durabilecek konuma gelene kalabilecekleri bir yer temin etme çabasındayız.
Yetiştirme Yurtlarında yetişen çocukların aile yanında yetişen çocuklara göre daha fazla fiziksel ve davranışsal bozukluklar yaşadıkları ancak Yetiştirme Yurtlarında Aile ortamı yaratıldığında veya buna yakın ilişkiler kurulduğunda ve geliştirildiğinde bu sorunların azaldığı görülmektedir.
Yetiştirme Yurtlarında kalan gençlerimizin de toplumun birer parçası olduğunu unutulmamalıdır. Bu gençlerimizin ilgiye, alakaya ve sevgiye ihtiyaçları olduklarını ve bu sevgi ve itibarı onlardan esirgememiz gerektiğini unutmamalı ve unutturmamalıyız.
Geleceğimizin teminatı olarak gördüğümüz gençleri iyi yetiştirmek, devlet ve millet olarak hepimize düşen görevdir.
Gençlik bizim geleceğimizdir. Gençler hem bizim emanetimiz, hem de emniyetimizdir. Gençlik bizim gücümüz ve güvencemizdir. Gençliğe sahip çıkmamak ve hele onları hor kullanmak büyük sorumsuzluktur.
Yetiştirme yurtlarında kalan ve ayrılmış olan gençlere sahip çıkılmalıdır. Hatta onlara saygı duyulmalıdır. Onlar, bu ülkelin öz evlatlarıdır. Onlar başka sığınacak yer bulunmayan, bin bir türlü yokluk ve yorgunluk içinde hayatın çilelerine ve cilvelerine katlananlardır. Onlar bu ülkenin hamuru, tuğlaları ve çakıl taşlarıdır. Aman geçlerimizi unutmayalım, sakın onları hor görmeyelim.
Toplum olarak gençlerimize farklı muamele ve ayrım yapmamalı ve yapılmasına müsaade etmemeliyiz. Çünkü içinde bulundukları durum kendilerinin isteği doğrultusunda gerçekleşmemiştir. Hayatta kalmak için güçlü olmak gerekir. Bu gücü ve güveni sağlamak hepimizin görevidir.
Gençlerimizin mutlaka hayata adaptasyonları sağlanmalıdır. Yetiştirme Yurtlarından ayrıldıktan sonra mutlaka takiplerinin yapılması gerekmektedir.
“Geleceği satın alabileceği tek şey bugündür. “
Gerçeklerin özünü kavramak zorunluluğumuz var. Bu Gençlerimiz kendilerini toplumdan soyutlamakta ve gelecekte karşılarına çıkacak olan ilk sorunda tökezlemektedirler.
Bu kurumlarda görev alacak olan personelin kimlerden ve nasıl olacağı, öncelikle konu ile ilgili mesleki personelin Bu kurumlarda istihdamı çok önemlidir.
Sorunların üstünü kapatarak çözüme ulaşılamaz. Sorunların üstüne kararlılıkla gidilmelidir. Bu Kurumları daha iyi eğitim kurumları haline getirilirse başarı oranı artacaktır.
Gençlerin ihtiyacı olan psikolojik destek onlardan sakınılmamalıdır.
Bu gençlerimizin hayallerini mafya olmak süslüyorsa lütfen titreyip kendinize gelelim.
Geleceğimizi karartmadan geleceğimize sahip çıkalım.
Gençlerimizin ellerinden tutulmadıkları vakit kötü alışkanlıklar edinmektedirler. Bunların başında uyuşturucu- madde bağımlılığı gelmektedir. Bu hayat tarzı ile mutlu olmaktadırlar.
Mutlaka yaşanan bu tür olayların topluma bir maliyeti olacaktır. Uzun vadede bunu düşünmek zorundayız. Karamsar bir tablo çizmek amacında değiliz. Geleceğimiz olan gençlerimize sahip çıkalım.
Gençlerimize hem Yetiştirme Yurtlarında kalırken ve hem de ayrıldıktan sonra sahip çıkılması gerektiğine inanmaktayız.
Onlar bizlerin ve sizlerin çocukları onları yok sayamayız.
YURTDER olarak gençlerimizin sorunları çok iyi bilinmekte ve sorunları ile ilgilenilmektedir.
Onlara gerçek dost ve arkadaş olmak zorundayız. Onları anlamak, rehberlik etmek herkesin görevi olmalıdır.
Ati’yi karanlık görerek azmi bırakmak...
Alçak bir ölüm varsa, emînim, budur ancak.
Mehmet Akif ERSOY
Bizim gençlerimizden ve geleceğimizinden umudumuz var. Asla azmi bırakmayacağız. Şüphesiz ki güçlü bir toplum ve millet olmamızın ilk temel taşı sağlam aile yapısının ayakta kalması ile mümkündür. Yetiştirme Yurtlarında iken kontrol altında tutabildiğimiz gençlerimizi 18 yaşını tamamlayıp Kurumundan ayrıldıktan sonra ne yapacağını bilememekte ve kontrolünü elinden kaçırmaktadır. Yüzlerce gencimiz hayata atılmakta zorluklarla karşılaşmaktadır. Geçimlerini sağlayacak iş bulamayan gençlerimiz ilk günden itibaren bilgilendirilmiş olsalardı bu acı tablo ile karşılaşmayacaktık. İş bulduklarında ise işlerine tam anlamıyla sahiplenmekte ve işlerine devam etmemektedirler. Bunun neticesinde işten çıkarılmaktadırlar.Bunun en büyük nedeni hep almaya alışmış olmalarıdır.
YURTDER Genel Merkezi olarak bizlerin isteği bizlere destek olmanızdır. Bir gencimizi topluma yararlı bir birey olarak sunabilirsek ne mutlu bizlere.
Saygı ile arz ederiz.
YURTDER GENEL MERKEZİ